«Մարիոթ» հյուրանոցի սրճարանում Սամվել Ալեքսանյանը և Մխիթար Հայրապետյանը ջերմ հանդիպում են ունեցել։Սա լոկ պատահական հանդիպում չէ։ Սա հերթական ակնառու ապացույցն է այն բանի, թե ինչպես է գործում օրենքն ու արդարադատությունն այսօրվա Հայաստանում։ Իշխանության որդեգրած «արշավը» խոշոր սեփականատերերի և տարիների վաստակ ունեցող գործարարների դեմ, ինչպես տեսնում ենք, ունի շատ հստակ ընտրովի սկզբունք․ «Յուրայիններ» և անձեռնմխելիներ․ Եթե պատրաստ ես համագործակցել, հարմարվել կամ լոյալություն ցուցաբերել օրվա իշխանությանը (ինչպես Սամվել Ալեքսանյանը), քո բիզնեսն ակնթարթորեն դառնում է «օրինական», իսկ դու՝ հանգիստ վայելում ես բարձրաստիճան պաշտոնյաների ընկերակցությունը։ Եվ կան՝ «օտարներ» և թիրախներ․ Եթե ունես սեփական քաղաքական դիրքորոշում, անկախություն և չես ենթարկվում օրվա քաղաքական քմահաճույքներին (ինչպես Գագիկ Ծառուկյանի պարագայում է), քո տարիների ստեղծածն ու աշխատածն անմիջապես հայտարարվում են «ապօրինի», իսկ դու հայտնվում ես պետական ապարատի թիրախում։ Երբ «օրենքի գերակայությունը» կիրառվում է ընտրովի՝ ըստ քաղաքական նպատակահարմարության, դա այլևս արդարադատություն չէ, այլ քաղաքական հետապնդման ու վերահսկողության պարզ գործիք։ Իսկ այն, ինչ տեսնում ենք այսօր, ընդամենը «յուրայիններին՝ ամեն ինչ, թշնամիներին՝ օրենքը» սկզբունքի դասական դրսևորում է։