«Հայաստան» դաշինքի շուրջ վերջին օրերին ծավալվող իրադարձությունները հուշում են, որ քաղաքական այս միավորման ներսում խորքային, գրեթե անդառնալի փոփոխություններ են տեղի ունենում։ Երբեմնի ամուր թվացող ճամբարը ճաքեր է տալիս, և այն, ինչ դեռ վերջերս փորձում էին քողարկել «ներքին քննարկումներով», այժմ արդեն դուրս է եկել հրապարակային դաշտ։
Մեզ հասնող տեղեկությունների համաձայն՝ դաշինքի հիմնադիր կորիզի մի մասը, որոնք երկար տարիներ Ռոբերտ Քոչարյանի քաղաքական հենարանն էին, այլևս չեն թաքցնում իրենց հիասթափությունը։ Սա սովորական քաղաքական տարաձայնություն չէ, այլ ավելի շուտ վստահության լիակատար կորուստ։ Ականատես ենք լինում աննախադեպ մի երևույթի, երբ երբեմնի «քոչարյանականները» բացահայտ մեղադրում են իրենց առաջնորդին՝ նրան մեղադրելով ոչ միայն սխալ քաղաքական մարտավարության, այլև, ուղիղ ասած՝ ստախոսության մեջ։
Այսօր «Հայաստան» դաշինքը դե-ֆակտո պառակտված է երկու ճամբարի՝
Քոչարյանի հավատարիմները, որոնք շարունակում են պնդել, թե նա միակ այլընտրանքն է,
Հիասթափվածները, որոնք հանրային հարթակներում և մասնավոր զրույցներում արդեն իսկ հեռանում են նրանից՝ նշելով, որ «քաղաքական խաղերը» հանգեցրել են փակուղու։
Հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ են կրքերը բորբոքվել հենց հիմա։ Հնարավոր է՝ գործ ունենք դաշինքի ձախողված մարտավարության, թե՞ ներքին ռեսուրսների անարդյունավետ բաշխման խնդիրների հետ։ Իրականությունը, կարծես, ավելի պարզ է. ռազմավարական անորոշությունը և «քոչարյանական» թիմի մեկուսացումը ստիպել են շատերին վերագնահատել իրենց քաղաքական ապագան։
Սա, ըստ էության, «Հայաստան» դաշինքի կազմալուծման կամ առնվազն խորը վերափոխման սկիզբն է։ Քաղաքական դաշտում կոշտ հռետորաբանությամբ աչքի ընկած ուժի ներսում սկսված այս ինքնաքայքայումը լուրջ ազդակ է։
Հետաքրքիր է՝ ո՞րն է լինելու այս հակամարտության հանգուցալուծումը։ Արդյո՞ք Ռոբերտ Քոչարյանը կկարողանա համախմբել «բեկորները», թե՞ «Հայաստան» դաշինքը կմնա պատմության գրքերում՝ որպես մի նախագիծ, որը չդիմացավ սեփական հավակնությունների և իրականության բախմանը։
Ահա ևս մեկ ապացույց Քոչարյանի աջակիցների մասին հանրային տիրույթում՝
