Մեկ հարցազրույցից հետո քաղաքական դաշտում տեղի ունեցող յուրաքանչյուր քննարկումը վերագրել որպես մոտալուտ քաղաքական շրջադարձի ազդարարում՝ առնվազն չափազանցված գնահատական է

Իմ տպավորությամբ՝ Ռոբերտ Քոչարյանի թիմի քաղաքական գործունեությունը վաղուց արդեն ուղղված չէ հիմնականում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության դեմ պայքարին։

Եթե հետևենք նրանց հայտարարություններին, ելույթներին և քաղաքական թիրախներին, ապա կտեսնենք, որ հիմնական հարվածները շատ հաճախ հասցեագրված են Սերժ Սարգսյանին և Հանրապետական կուսակցությանը և այս եզրակացությունը չեմ անում մեկ հարցազրույցի, մեկ հայտարարության կամ մեկ դրվագի հիման վրա։ Այն ձևավորվել է տարիների ընթացքում՝ հետևելով հրապարակային ելույթներին, քաղաքական շեշտադրումներին, տեղեկատվական հարձակումների ուղղություններին և այն առաջնահերթություններին, որոնք որդեգրել է Ռոբերտ Քոչարյանն ու իր քաղաքական թիմը։

Ես կարծում եմ, որ սա պատահական չէ։

Քաղաքական ուժի իրական առաջնահերթությունները երևում են ոչ թե հայտարարություններից, այլ նրանից, թե ում դեմ է նա պայքարում ամեն օր։

Այսօր, երբ Հայաստանի առաջ կանգնած են անվտանգային և պետական լրջագույն խնդիրներ, տրամաբանական կլիներ, որ ընդդիմադիր բոլոր ուժերի հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած լիներ գործող իշխանության գործունեության վրա։

Սակայն մենք տեսնում ենք այլ պատկեր:

Եվ այդ պատճառով ինձ մոտ ձևավորվել է համոզմունք, որ Ռոբերտ Քոչարյանի թիմի համար գլխավոր քաղաքական հակառակորդը ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանն է, այլ Սերժ Սարգսյանն ու Հանրապետական կուսակցությունը։

Ավելին, ես վստահ եմ, որ այդ քաղաքական գիծը ձևավորվում և առաջնորդվում է հենց Ռոբերտ Քոչարյանի կողմից։

Սա իմ քաղաքական գնահատականն է՝ հիմնված տարիների ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական վարքագծի վրա։

Յուրաքանչյուր մարդ, իհարկե, կարող է ունենալ իր սեփական եզրակացությունը, բայց ինձ համար գնալով ավելի ակնհայտ է դառնում մեկ բան․ Ռոբերտ Քոչարյանը և իր ղեկավարած թիմը պայքարում են ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության, այլ այն քաղաքական ուժերի դեմ, որոնք իրենց ներկայացնում են որպես գործող իշխանության իրական ընդդիմախոսներ։