Նախագահից՝ օտարերկրյա ընկերության ծառայող

Ռոբերտ Քոչարյանը, որը տասը տարի շարունակ զբաղեցրել է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի պաշտոնը և կայացրել պետության համար ռազմավարական ու քաղաքական նշանակություն ունեցող որոշումներ, իր լիազորությունների ավարտից հետո գրեթե մեկ տասնամյակ աշխատել է օտարերկրյա խոշորագույն ընկերություններից մեկի տնօրենների խորհրդում՝ դրա դիմաց ստանալով ակնհայտ ու բավականին բարձր վարձատրություն։
Հետխորհրդային ամբողջ տարածաշրջանի և մասնավորապես մեր տարածաշրջանի քաղաքական պատմության մեջ թերևս աննախադեպ երևույթ է, երբ ինքնիշխան պետության նախկին ղեկավարը, պետական բարձրագույն պաշտոնը թողնելուց անմիջապես հետո, ստանձնում է օտարերկրյա կոմերցիոն ընկերության ղեկավար կազմի անդամի դերակատարում։
Այս փաստն անխուսափելիորեն առաջ է քաշում մի շարք լուրջ ու հիմնարար հարցադրումներ․ կարո՞ղ է արդյոք նման աշխատանքային կենսագրություն, ֆինանսական կախվածություն և օտարերկրյա կապիտալի հետ սերտ առնչություններ ունեցող քաղաքական գործիչը հավակնել լիարժեք քաղաքական անկախության, երբ կրկին հայտ է ներկայացնում պետական կառավարման համակարգ վերադառնալու համար։ Յուրաքանչյուր քաղաքացի, որպես պետության ապագայով մտահոգ սուբյեկտ, լիարժեք իրավունք ունի տալու այս հարցը և պահանջելու հստակ, հիմնավորված պատասխաններ։
Ի վերջո, իրական քաղաքական անկախությունն ու ինքնիշխանությունը գնահատվում են ոչ թե նախընտրական բարձրագոչ հայտարարություններով կամ լոզունգներով, այլ մարդու փաստացի անցած ճանապարհով ու կենսագրությամբ։ Երբ երկրի նախկին ղեկավարը տարիներ շարունակ ներգրավված է եղել օտարերկրյա խոշոր ընկերության կառավարման ու շահերի սպասարկման համակարգում, այդ հանգամանքը դուրս է գալիս անձնական տիրույթից և բնականաբար դառնում լուրջ հանրային, քաղաքական ու պետական գնահատականի առարկա։