Աշխարհի խոշորագույն գիտական նախահրապարակումների սերվերը՝ arXiv-ը, 2026 թվականի հոկտեմբերից սահմանափակել է այն նյութերի քանակը, որոնք մեկ հեղինակը կարող է ուղարկել հարթակ։ Պատճառը հայտերի հոսքի կտրուկ աճն է, որը, վարչակազմի խոսքով, մասամբ կապված է առաջադեմ ԱԲ գործիքների տարածման հետ։ Մոդերատորները բախվել են ցածրորակ, չափազանց նեղ մասնագիտացված և ԱԲ-ի օգնությամբ գրված աշխատանքների աճին, որոնց մշակումը շատ ժամանակ է խլում։ Այժմ մեկ հեղինակը կարող է arXiv ուղարկել ոչ ավելի, քան երկու հոդված մեկ օրացուցային ամսվա ընթացքում։ Միաժամանակ նա կարող է ունենալ ոչ ավելի, քան երեք ակտիվ հայտ։ Սահմանափակումները վերաբերում են բոլոր հեղինակներին և բոլոր թեմատիկ կատեգորիաներին։ Երկու տարվա ընթացքում հայտերի թիվը կրկնապատկվել է Խնդրի մասշտաբը հստակ երևում է arXiv-ի վիճակագրությունից։ 2016 թվականի սեպտեմբերին հարթակը ստացել էր 9869 հայտ։ 2024 թվականի սեպտեմբերին դրանց թիվն աճել էր մինչև 20 569, իսկ 2026 թվականի սեպտեմբերին արդեն հասել էր 40 363-ի։ Երկու տարվա ընթացքում հայտերի հոսքը գրեթե կրկնապատկվել է։ Միայն 2026 թվականի սեպտեմբերին դրա պատճառով աշխատակիցներն ու կամավոր մոդերատորները ստացել են գրեթե 9 հազար դիմում աջակցության ծառայությանը։ arXiv-ի համար նյութերի քանակի աճը խնդիր է դարձել ոչ միայն հենց տեքստերի ծավալի պատճառով։ Յուրաքանչյուր հայտ ստուգման համար ժամանակ է պահանջում, իսկ մոդերատորների հնարավորությունները սահմանափակ են։ Այդ պատճառով նոր համակարգը սահմանափակում է հենց ուղարկված աշխատանքների քանակը, ոչ թե հրապարակվածների։ Եթե հոդվածը մերժվել է, այն միևնույն է հաշվարկվում է ամսական սահմանաչափում․ աշխատանքն արդեն խլել է մոդերատորների ժամանակը։ ԱԲ-ն արագացրել է հոդվածների պատրաստումը, և նաև դրանց հոսքը arXiv-ում ընդունում են, որ ժամանակակից ԱԲ գործիքները կարող են արագացնել գիտական աշխատանքի առանձին փուլերը։ Սակայն միաժամանակ դրանք նվազեցրել են գիտական տեքստերի զանգվածային ստեղծման և ուղարկման շեմը։ Մոդերատորները նշում են միանգամից մի քանի տեսակի խնդրահարույց նյութերի աճ։ Դրանց թվում են՝ չափազանց նեղ հարցերին նվիրված «բարակ» հոդվածները, այսպես կոչված «սալյամի-հոդվածները», երբ մեկ հետազոտության արդյունքները արհեստականորեն բաժանվում են մի քանի հրապարակումների, ինչպես նաև ԱԲ-ի կիրառմամբ ստեղծված տեքստերը։ Խնդիրը հատկապես սուր է արտահայտվում հեղինակների փոքր խմբի մոտ։ arXiv-ի գնահատմամբ՝ մարդկանց համեմատաբար փոքր թիվը ուղարկում է մեծ քանակությամբ ցածրորակ աշխատանքներ և այդպիսով վերցնում է մոդերատորների ժամանակի անհամաչափ մեծ մասը։ «Սա անարդար է այն հետազոտողների նկատմամբ, որոնք շարունակում են ներկայացնել որակյալ աշխատանքներ», — ասվում է հարթակի հաղորդագրության մեջ։ Միևնույն ժամանակ arXiv-ը ընդհանուր արգելք չի սահմանում գիտական հրապարակումների պատրաստման ընթացքում ԱԲ-ի կիրառման վրա։ Հարթակի համար խնդիրը ոչ թե նման գործիքների կիրառման փաստն է, այլ հայտերի թվի կտրուկ աճը, որոնց մեջ ավելի շատ են դարձել նրա չափանիշներին չհամապատասխանող նյութերը։ Ինչպես է գործում նոր սահմանաչափը Ամսական երկու հայտի սահմանափակումից բացի, գործում է նաև միաժամանակ երեք ակտիվ հայտի սահմանաչափ։ Եթե աշխատանքն ուղարկվել է նախորդ ամսում և դեռ դիտարկման փուլում է, հաջորդ ամսում այն չի նվազեցնում նոր ամսական սահմանաչափը։ Սակայն այն շարունակում է հաշվարկվել երեք ակտիվ հայտի սահմանափակման մեջ։ Բացառություն կա նաև հեռացված նյութերի համար։ Եթե հեղինակը ջնջում է հոդվածը մինչև դրա հայտարարումը, այն չի հաշվարկվում ոչ ամսական, ոչ էլ ակտիվ հայտերի ընդհանուր սահմանաչափում։ Այսպիսով, arXiv-ը փորձում է ոչ միայն նվազեցնել նյութերի ընդհանուր հոսքը, այլև վերաբաշխել մոդերատորների սահմանափակ ժամանակը այնպես, որ այն հիմնականում չծախսվի ամենաակտիվ հեղինակների փոքր խմբի վրա։ Ինչ կփոխվի գիտնականների համար arXiv-ը մնում է գիտական արդյունքների արագ տարածման ամենակարևոր գործիքներից մեկը։ Ի տարբերություն ավանդական ամսագրերի՝ նախահրապարակումները հետազոտողներին թույլ են տալիս հրապարակել աշխատանքը մինչև գրախոսության երկարատև ընթացակարգի ավարտը։ Հարթակը գոյություն ունի 1991 թվականից և այսօր պարունակում է ավելի քան 3 միլիոն աշխատանք ֆիզիկայի, մաթեմատիկայի, ինֆորմատիկայի, կենսաբանության, վիճակագրության, տնտեսագիտության և այլ ուղղությունների վերաբերյալ։ Ուստի նոր սահմանաչափը կարող է դառնալ նկատելի փոփոխություն այն հետազոտողների համար, որոնք պարբերաբար հրապարակում են մեծ քանակությամբ արդյունքներ։ Սակայն քաղաքականության գլխավոր նպատակը, դատելով arXiv-ի բացատրությունից, ոչ թե գիտական ակտիվությունը որպես այդպիսին սահմանափակելն է, այլ փորձը հարմարվելու նոր իրականությանը, որտեղ տեքստի ստեղծումը դարձել է զգալիորեն ավելի էժան և արագ։ Գիտական ենթակառուցվածքի համար սա պարադոքս է ստեղծում․ ԱԲ-ն կարող է արագացնել հենց հետազոտությունների և հրապարակումների պատրաստման գործընթացը, բայց միաժամանակ կարող է բազմակի ավելացնել այն նյութերի քանակը, որոնք մարդիկ պետք է ստուգեն։ Արդյունքում գիտական գործընթացի մի մասի ավտոմատացումը լրացուցիչ բեռ է ստեղծում մյուս մասի վրա՝ այն հատվածի, որտեղ մարդկային փորձագիտական գնահատականը դեռևս մնում է անհրաժեշտ։